چه رابطه ی بین قضا و قدر با مادرها وجود داره؟؟؟
یه سوالی هست که حتما (حتی شده یک بار)تو ذهن همه ی ما مسلمونا پیچیده و اونم اینه که اگه خدا همه چیزو در مورد زندگی ما و کارای خوب و بد ما میدونه و از قبل خبر داره پس اختیار این وسط چه کاره هست؟؟؟
یعنی اگه خدا میدونه که ما اون کارو می کنیم(به قول خودمونی: تو تقدیرمون نوشته شده) پس ما مجبوریم و هیچ اختیاری نداریم.چون حتما باید همون چیزی اتفاق بیافته که خدا میدونه.
در این مورد من خیلی فکر کردم.
یه روز توجهم به مادر ها جلب شد.مادر های خیلی خوب رو میگم.اونایی که خیلی خوب بچه هاشون رو می شناسن.می دونن این بچه تو این زمان و تو این دو راهی کدوم راه رو انتخاب میکنه.میدونن که مثلا بچه اگه امروز اسباب بازی نو گیرش بیاد مشق امشب رو حتما نمی نویسه و میره دنبال بازی .و همین طور هم میشه.اون بچه بازیگوش همون کارو میکنه که مادرش میدونه.
جالب بود نه؟؟؟
تو مَثَل جای هیچ مناقشه ای نیست .ما هم مثل همون بچه ی بازیگوشیم!!!خدا هم مثل مامانی که بچه اش رو خیلی خوب میشناسه.اون می دونه که ما چی کار میکنیم .و این به معنای مجبور بودن ما نیست چون ما خودمون با اسباب بازی بازی میکنیم و مشقامونو نمی نویسیم.