تمشک

نمیتونستم که برم سومالی و کمکشون کنم،به خاطر همین فقط غصه میخوردم و تعجب میکردم که چرا کشورم کاری نمیکنه که بتونیم به اونا کمک کنیم.به همین خاطر این روزا خوشحالم .گرچه یه کم دیر شروع شد ولی بالاخره هلال احمر و کل کشور دست به کارشدن و کمکای مردم رو برای اونا جمع آوری کردن.خدا رو شکر.
کاش همین طور که میشه پول داد و به سومالی کمک کرد میشد جون داد و به پاراچنار ،بحرین ،غزه و ...کمک کرد.از دور تظاهرات کردن بد نیس ولی کاش میشد رفت وسط معرکه و مبارزه کرد و جون داد ،شهید شد،پیروز شد.به امید ظهور امام زمان(علیه السلام)
دیروزم که بالاخره مردم لیبی موفق شدن پایتختو بگیرن .براشون خوشحالم و البته نگران.میترسم که این آزادی که باخون بدست اومده بیافته دست نا اهلش.یکی مثل خمینی باید باشه تا این انقلابو جمع کنه.انشاءالله همه ی انقلابای تازه متولد شده بتونن راهشونو پیدا کنن.